Connect with us

Nawiasem Pisząc

Polskie tzw. elity

logo nawiasem pisząc

Opublikowano

on

Autorem poniższych słów nie jest jakiś pijaczek spod monopolowego. Nie wykrzyczał ich na meczu piłkarskich żaden kibic, którzy zdaniem lewicy są faszystami i nic innego by nie robili, tylko ludzi po mordach tłukli. Nie pamiętam, żeby jakikolwiek polityk PiS-u w podobny sposób komentował śmierć Adamowicza, a podobno to oni są największymi siewcami nienawiści w Polsce, oczywiście obok Konfederacji (pamiętam za to, że politycy PiS nie wystartowali w wyborach na prezydenta Gdańska z szacunku do zamordowanego). Co jeszcze bardziej zdumiewające, nie wygłosił ich też żaden z celebrytów, którzy lubią dzielić się z ludźmi swoimi politycznymi przekonaniami, chwaląc się przy tym wybitną znajomością łaciny. Tak obrzydliwe słowa nie padły z ust nawet żadnego polityka Platformy czy lewicy, chociaż wielokrotnie przekraczali oni granice (pamiętamy sesję zdjęciową Ewy Kopacz na tle ofiar katastrofy smoleńskiej) – żaden z nich chyba nigdy wprost nie powiedział, że żałuje, że Jarosław Kaczyński nie wybrał się do Smoleńska razem z bratem (może się mylę, ale szczerze nie pamiętam). Tak prostackie opinie zarezerwowane były wyłącznie dla miłujących pokój i tolerancję wyborców tych partii. Autorką tej wypowiedzi jest pracownica… Muzeum Powstania Warszawskiego. Tak, tego muzeum, o którego narodziny w Warszawie walczył i którego założycielem był Lech Kaczyński.

Tacy tolerancyjni, tacy miłujący, tacy pokojowi

Jeden z twórców portalu Takzetego.pl, na pewno bardzo dobrze Wam wszystkim znany Raz prozą, raz rymem – walczymy z propagandowym reżimem zauważył, że istnieje w Polsce grono ludzi, których mało tego, że obrzydlistwa wypisywane przez panią Annę nie odrzuciły, ale wręcz je popierają, bo „przecież rację miała”. Zwrócił uwagę, że większość tych osób miała na profilowym nakładki z poparciem dla WOŚP (bo oni dobre serduszka mają), Strefą wolną od nienawiści (bo tolerancji do drugiego człowieka jest w nich tyle, że aż uszami się wylewa) czy apelem, że TRZA głosować (bo to prawdziwi patrioci i obywatele Polski, do tego młodzi, wykształceni, z wielkich ośrodków). Nie jest to nic szczególnie zaskakującego, sama widziałam wpisy osób, którzy twierdzili, że jakiekolwiek konsekwencje wyciągnięte wobec tej „biednej, zastraszonej” kobiety będą dowodem, że żyjemy w „pisotalibanie”. Oczywiście, bo jakby ktoś powiedział, że szkoda że Tusk nie wystąpił na scenie razem z Adamowiczem, to na pewno nikt by nie zareagował. Ja sama byłabym za tym, żeby jakieś reperkusje takiego dowcipnisia spotkały, bo jednak jesteśmy ludźmi i powinniśmy się zachowywać jak ludzie. Z całą sympatią do zwierząt, bo nawet mój kot wykazuje więcej empatii i ogłady niż niedługo pewnie była pracownica Muzeum Powstania Warszawskiego, chociaż jest święcie przekonany, że cały świat powstał tylko po to, żeby mu usługiwać. Pamiętacie, jaką aferę rozpętali po „zdradzieckich mordach” czy „gorszym sorcie” w wykonaniu prezesa PiS? Do tej pory wszyscy są oburzeni. Wtedy to był skandal, ale teraz – nic się nie stało przecież.

Współczesny dialog polityczny

Zresztą do tego można było się przyzwyczaić już od dawna. Pamiętacie komentarze pod informacją o śmierci Jolanty Szczypińskiej? Parę dni temu zmarł Ludwik Dorn i też owacjom nie było końca (oraz życzeniom, aby Kaczyński szybko do niego dołączył). W tej radości wielu umknął fakt, że ostatni raz Dorn startował do Sejmu z ramienia jedynej słusznej partii – Platformy Obywatelskiej. Zresztą po katastrofie smoleńskiej było podobnie. Przez pierwsze dni wszyscy jeszcze byli w szoku, poza tym poza znienawidzonymi pisiorami zginęli też inni ludzie, więc nie wypadało. Ale już chyba miesiąc później Internet stał się miejscem, gdzie nie sposób było nie trafić na żarty o kaczce po smoleńsku czy zimnym Lechu (to był zdaje się oficjalny slogan reklamowy jednego z polskich browarów). Dzisiaj to już nie są żarty, a jawne życzenia śmierci politykowi, który ma inne poglądy niż my. To jest straszne, co niektórzy z nas wyprawiają. Jeżeli kiedyś umrze Jarosław Kaczyński (czego mu nie życzę, bo mimo że prezes PiSu nie jest z moim bajki, to jednak staram się zachować odpowiednio LUDZKI poziom), to mam wrażenie, że ci oświeceni i tolerancyjni zrobią masową imprezę na ulicach – wzorem USA, kiedy poinformowano o śmierci bin Ladena czy „spontanicznego” protestu zorganizowanego przez Dominika Tarasa, żeby pośmiać się z ludzi czuwających pod Pałacem Prezydenckim – a opozycyjni politycy oficjalnie by tego nie poparli (chociaż jest kilku takich, których mogłabym podejrzewać o dołączenie do zabawy), ale przecież nie będą ludziom zakazywać, nie będą ich rozganiać (co innego oszołomy spod krzyża smoleńskiego czy faszystów z Marszu Niepodległości, tych to nie tylko rozganiać, ale jeszcze pałami potraktować, a co!), bo oni szanują wolność do zgromadzeń.

„Wysoki Sądzie, ja nie chciałam…”

A co dalej z panią Anną Grzechnik? Muzeum Powstania Warszawskiego w oficjalnym oświadczeniu pisze, że na razie jest nieobecna w pracy, ale na pewno wyciągną wobec niej konsekwencje. Nie mam wątpliwości, że długo ta pani pracy nie utrzyma, ale jak znam życie, to pójdzie sobie na całkiem długie L4, dopóki nie znajdzie nowej posadki – może jako aktywistka społeczna. Albo nawet polityk? Iwona Hartwich zaczynała podobnie. Nie wiem na razie, czy pani zostaną postawione zarzuty, ale jeżeli tak, to wyobrażam sobie, jak będzie wyglądał proces. „Ja to pisałam na olbrzymich emocjach”. Oni wszyscy wypisują wulgarne oszczerstwa na emocjach. Ogólnie większość głupich ludzi najpierw robi, potem myśli, ale żeby szukać w tym usprawiedliwienia i wyrozumiałości sądu to można być rodzicem, który zabił mordercę swojego dziecka, a nie paniusią z państwową pensją, która wypisuje bzdury w Internecie. Ona tym wyciem syren bardziej rozemocjonowana była niż sami Ukraińcy. Ogólnie cała lewica działa, bardziej opierając się na emocjach niż na rozumie. A te, jak wszyscy dobrze wiemy, bywają złym doradcą. Później pewnie będzie tradycyjna już gadka o tym, że nie ma szacunku dla braku szacunku, tolerancji dla nietolerancji, moralności dla jej braku, czy miłości dla nienawiści. Tylko ciekawe, na jakiej podstawie twierdzą, że to oni wiedzą, czym ten szacunek, tolerancja, moralność i miłość są i to oni zostali stworzeni do tego, żeby uczyć innych, co daną wartością jest, a co nie. Ci ludzie bardzo lubią głosić truizmy, że jak ktoś chodzi do Kościoła to nie znaczy, że jest dobrym człowiekiem (do tego lubią dodawać zdjęcie Hitlera wychodzącego z Kościoła, mimo że Hitler specjalnie wierzący nie był, do Kościoła też często nie zaglądał, pojawił się tam po prostu na mszy żałobnej marszałka Józefa Piłsudskiego). Owszem, zgadzam się, nie znaczy. Ale to, że na zdjęcie profilowe wstawicie sobie serduszko, tęczę czy nawet gołąbka pokoju też z Was dobrych ludzi jeszcze nie czyni.

M.

Źródło: Facebook

Wesprzeć nas można poprzez Patronite

Czytaj dalej
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Nawiasem Pisząc

Inkluzywne poglądy Rafała

logo nawiasem pisząc

Opublikowano

on

Pewnie słyszeliście już o nowych pomysłach Rafała ze stolicy? I nie chodzi już nawet o strefę świeżego powietrza (czy tam wolną od spalin), która startuje za około sześć tygodni. O tym już wszyscy wiedzą, że jest kretyńskim pomysłem. Chyba wczoraj czytałam opinię pewnego kierowcy, który musiał przejechać z punktu A do punktu B i postanowił sprawdzić nową trasę, ponieważ stara przebiegała przez tereny, które Trzaskowski – w przypływie geniuszu – postanowił zablokować dla większości aut. Mężczyzna nadłożył kilkanaście kilometrów i wydłużył czas swojej podróży do około czterdziestu minut. Nie wiem, jak prezydentowi Warszawy wyszło, że dłuższa trasa i czas jazdy pozytywnie wpłyną na klimat i płonącą planetę. Mnie się wydawało, że powinno mu raczej zależeć na tym, żeby ten czas jazdy maksymalnie skrócić. To jest tak samo skuteczne, jak ekoterroryści przyklejający się do jezdni – też im się nie dodało, że stojące w korku z włączonymi silnikami samochody nie są tym, na czym powinno im zależeć. Ale to może po prostu chodzi o to, żeby kierowcy oberwali po kieszeniach, bo za paliwo, które – nie wiedzieć czemu – wciąż nie kosztuje 5,19 zł, będą musieli płacić oni – a nie pan prezydent czy idiota z klejem.

Gdzie z tym krzyżem, panie urzędniku!?

Nie, nie, ten pomysł już wszyscy zdążyli wyśmiać, więc Rafałek wpadł na następny. Zdecydował o zdjęciu krzyży z urzędów miasta – pracownicy symboli religijnych nie powinni mieć ich nawet na swoich biurkach. Trzaskowski łaskawie zgodził się na medaliki. I spoko, bo według mnie urząd miasta też nie jest miejscem, do którego chodzę, żeby się pomodlić. Nigdy mi te krzyże tam nie przeszkadzały i nie do końca rozumiem, czemu kogokolwiek miałyby denerwować, bo one tam tylko wisiały. Nie zauważyłam, żeby ktokolwiek zwracał na nie uwagę. Takie zachowania kojarzą mi się ze szczeniackim gimboateizmem, którym widocznie zaraził się pan i władca stolicy. Jestem w stanie jednak tę decyzję zrozumieć, chociaż uważam, że ingerencja w to, co pracownicy mogą mieć na swoich biurkach jest przesadzona. Ktoś chce mieć jakieś symbole religijne przy swoim miejscu pracy, to niech sobie ma i nikogo nie powinno to interesować. Może ktoś potrzebuje się pomodlić o cierpliwość do klientów? Cały czas coś mi tu jednak zgrzyta, bo pan Rafał kiedyś odpalał świece chanukowe pod Pałacem Kultury i Nauki. I wydaje mi się, że na tę okazje nałożył nawet jarmułkę, żeby udowodnić, że potrafi podlizywać się Żydom jak nikt inny. Może nawet któryś z nich łaskawie poklepał go po ramieniu. Ale… czy świece chanukowe i jarmułka nie są przypadkiem symbolami religijnymi, na których usunięciu z przestrzeni publicznej tak zależy prezydentowi? Widzicie, to podobna hipokryzja, co w Sejmie. Wykrzykują bojownicze hasełka o zdejmowaniu krzyża w Sejmie, bo wiadomo, że jest to największy problem, z jakim zmagają się Polacy (to i zakaz aborcji, rzecz jasna), więc nie można czekać ani minuty dłużej, a potem pędzą na złamanie karku robić szopkę przy żydowskiej chanuce i mało brakowało, żeby jeszcze przedstawicielom tej religii nie dygnęli. A może nawet dygnęli, nie wiem, ten akurat cyrk w Sejmie szczęśliwie przegapiłam. Wiem, że był. Zastanawiam się też, jak zachowałby się Trzaskowski, gdyby urzędnicy postanowili się zbuntować i na przykład trzech z nich przyniosło jednak do pracy na swoje biurka symbole religijne – dajmy na to, że chrześcijański, żydowski i muzułmański? Co wtedy zrobiłby Rafcio? Konsekwentnie ukarałby całą trójkę i kazał zabrać wszystkie dewocjonalia? Udawałby, że tego nie widzi, żeby nie wyjść na idiotę (jak wiadomo, jest on powszechnie znany z tego, że unika sytuacji kompromitujących dla siebie, prawda?) czy kazałby się wynosić tylko katolikowi, a w pozostałych dwóch przypadkach grzecznie się ukłonił. Naprawdę jestem ciekawa.

Być neutralnym jak Rafał!\

No, ale urząd miasta ma być miejscem świeckim i – uwaga, uwaga – neutralnym światopoglądowo. Dlatego też pracownicy będą musieli teraz pytać swoich petentów, jakimi zaimkami mają się do nich zwracać. Znaczy – podobno mają pytać osoby niebinarne, ale nikt chyba tego nie ma wytatuowanego na czole? A ja bym się na przykład źle poczuła, gdyby ktoś się mnie zapytał, czy aby na pewno jestem kobietą. I co najważniejsze – jaka jest forma nijaka, znaczy niebinarna, od słów „Pan/Pani”? Panu? Pano? Panx? Pxn?Panoramix? Dlaczego prezydentowi Warszawy zależy na tym, żeby jego urzędnicy łamali sobie języki? No, weź tu obsłuż gościa, który życzy sobie, aby ktoś zwracał się do niego z iksem? „Czy wypełniłx już Pxn ten wniosek? Podpisałx się Pxn pod nim? Czy mx Pxn aktualny dowód? Taaak, bardzo mi przykro, że mx Pxn tam wpisaną nie swoją płeć, to oburzające. Proszę podać właściwą, natychmiast to poprawimy i jeszcze wypłacimy Pxnx odszkodowanie!”. Pan Rafał naprawdę stał się już parodią samego siebie. Chyba nie ma bardziej lewicowego polityka w Platformie, która – przypomnijmy – zaczynała jako partia centroprawicowa. Gdybyście przeczytali ich postulaty z początków istnienia, to przecieralibyście oczy ze zdumienia. Ochrona życia, niezależność państwa polskiego od Unii Europejskiej. Śmiech na sali. Oni oczywiście twierdzą, że zmienili poglądy na skutek samorozwoju i ewolucji, ale na Boga, samorozwój i ewolucja nie działa tak, że z owcy zrobi się krokodyl albo na odwrót. Zresztą, ewolucja przebiega bardzo powoli, a przypominam tylko, że przecież oni parę miesięcy temu chcieli wpuszczać wszystkich uchodźców na granicy białoruskiej do Polski. I utrudniali pracę Straży Granicznej jak tylko mogli. Biedna Basia Kurdej-Szatan już nawet nie wie, jakimi wulgaryzmami rzucać w Internecie, więc milczy i udaje, że tematu nie ma. A może uczy się interpunkcji. Wracając zaś do tej neutralności światopoglądowo – najbardziej neutralny jest pan Rafał, dlatego kazał kiedyś podświetlić PKiN na tęczowo. Według niego na tym polega ta cała neutralność. Ma ona miejsce wtedy, kiedy możesz, a nawet musisz głosić poglądy, które podobają się Trzaskowskiemu, ale pod żadnym pozorem nie możesz głosić tych, które ranią jego miękkie serduszko. Bo ma być neutralnie, ale inkluzywnie!

Sprawa jest tak komiczna, że usłyszeli o niej aż za oceanem. Odniósł się do niej nawet sam Elon Musk. Wyobrażam sobie, jak prezydentowi stolicy zaświeciły się oczy, kiedy usłyszał, że ten facet coś o nim napisał. Niestety mina mu potem pewnie zrzedła, bo Musk wcale nie napisał, że joł, jaki super prezydent, wreszcie jest tolerancja i inkluzywność w tej zacofanej Polsce. Stwierdził jedynie, że bezwstydnie kopiuje on najgłupsze pomysły z USA.

I że to żenada trochę jest.

M.

https://www.facebook.com/nawiasempiszacoswiecie

Czytaj dalej

Nawiasem Pisząc

Niezależna nagroda dla niezależnej artystki

logo nawiasem pisząc

Opublikowano

on

Na Czerskiej bez zmian. Mogą wręcz udzielać korepetycji z tego, jak dokonywać możliwie najbardziej antypolskich wyborów, a potem je wyjaśnić w sposób wybitnie idiotyczny.

Wszyscy szukamy artystycznej wybitności

Już zostawmy tę ludzką przyzwoitość, bo wszyscy wiemy, jakim człowiekiem jest pani Holland i jaka jest ta jej przyzwoitość, ale gdzie oni widzą artystyczną wybitność? Reżyser po prostu przeniosła na ekran wszystkie antyimigranckie i kłamliwe przekazy z lewicujących mediów, o których dziennikarka GW potem pisała, że nie były prawdziwe. Nie wiem, po co to wyjaśniła, bo każdy średnio ogarnięty człowiek widział to od razu, ale może chciała to wyjaśnić swoim czytelnikom? A może artystyczną wybitnością była scena, w której Agata Kulesza przedstawia litanię ku czci Świętej Platformy? Albo kiedy Maciej Stuhr robił z siebie sfrustrowanego na władzę impotenta? W którym miejscu w tym filmie była ta artystyczna wybitność!?

Znaleźliśmy polityczną propagandę

A o pani Agnieszce można by powiedzieć, że jest przyzwoita, gdyby jej film faktycznie niósł za sobą jakieś zmartwienie sytuacją uchodźców, a nie był elementem cynicznej i kłamliwej kampanii wyborczej. Byłaby, chociaż w głupi, naiwny i typowo emocjonalny sposób. Ale ten film to typowa polityczna propaganda. A pani Holland jest jedną z największych antypolskich propagandystek. I wszyscy wiemy, dlaczego. Bo w działaniach Straży Granicznej nic się nie zmieniło. Dalej pilnują, żeby nikt nielegalnie nie przekraczał granicy. Dalej stosują push-backi. Dalej robią te wszystkie złe i niepoprawne politycznie rzeczy, ale pani Agnieszce i innym jej podobnym wyznawcom polityki multi-kulti już to nie przeszkadza.

Być może teraz pogranicznicy stosują te metody z uśmiechem na ustach. I dzięki temu ci wszyscy wypychani uchodźcy też są jacyś tacy bardziej uśmiechnięci.

M.

Czytaj dalej

Nawiasem Pisząc

Nowy Czeczko? Nie do końca…

logo nawiasem pisząc

Opublikowano

on

Chciałabym napisać, że mamy kolejnego Emila Czeczkę. Że znowu jakiś odklejeniec zwiał na Białoruś, że pewnie Białorusini zrobią z nim porządek, ale w sumie żadnych większych konsekwencji jako państwo nie będziemy mieli. Że w sumie nic wielkiego się nie stało, bo co może się wydarzyć, jeśli komuś się wydaje, że w Polsce reżim jest gorszy, niż na Białorusi, więc pojechał się przekonać. Ale nie mogę. Bo Tomasz Szmydt nie jest Emilem Czeczką. Czeczko był zwykłym żołnierzem, który mało o czym wiedział, mało o czym słyszał i mało o czym miał pojęcie – i nie mówię tu o jego wiedzy jako takiej, ale tej, która w niepowołanych rękach mogłaby mieć dla nas fatalny skutek. Chcę też napisać, że szanuję polskich żołnierzy, obojętnie w jakim stopniu sprawują swoją funkcję – ale akurat nie tych, którym się wydaje, że w Polsce jest dramat, zamordyzm i mordowanie obywateli, a u Łukaszenki to kraj mlekiem i miodem płynący. No, ale panu Emilowi Białorusini bardzo szybko podziękowali.

Sędzia sprawiedliwy i nieustępliwy

Ze Szmydtem sprawa jest już jednak dużo poważniejsza. Bo facet był sędzią. I to nie takim, który rozstrzyga, który sąsiad podszedł do płotu – jako że i tamten podszedł – i drugiemu szybę wybił (znowu – z całym szacunkiem, ale to też po prostu nie są informacje, które mogłyby wyrządzić nam jakąś większą szkodę), ale takim, który miał dostęp do wiadomości najbardziej tajnych i najbardziej wrażliwych. Podobno „ściśle tajnych”. I sobie wziął te wszystkie informacje i zwiał na Białoruś. I tymi danymi zapewne hojnie obdaruje Łukaszenkę (za gościnne przyjęcie, wszak wódkę ponoć nawet dostał), a tym samym i Putina. A co oni raczą z tym zrobić? Bóg jeden wie, ale chyba raczej nic takiego z czego my, jako państwo, moglibyśmy być zadowoleni. Obawiam się, że wręcz przeciwnie. Nikt nie wie, do jakich informacji Szmydt uzyskał dostęp. Nikt nie wie, ile z nich już sprzedał, nikt nie wie, ile ma jeszcze w zanadrzu i nikt nie wie, od kiedy zaczął kapować. Tak naprawdę nikt nie wie nic. Co najgorsze – nikt nie ma bladego pojęcia, jak go ściągnąć z powrotem. Facet zwiał nam sprzed nosa – podobnie jak Roman do Włoch, Gaweł do Norwegii czy Sebastian M. do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W żadnym z tych przypadków polskie służby nie są w stanie zrobić dosłownie nic, ci ludzie uniknęli odpowiedzialności. Jeden z nich zdążył już wrócić w pełni chwały i zaczął zaprowadzać sprawiedliwość nad złymi ludźmi, którzy chcieli go skazać (i nad paroma innymi przy okazji też), a co my robimy? Dywagujemy nad tym, czy pan Tomasz był bardziej propisowski czy prokoalicyjny. Bo to jest rzeczywiście najważniejsze w tym momencie. Wiszą nad nami Bóg wie, jakie konsekwencje z tego tytułu, ale nasi politycy muszą to wykorzystać, żeby udowodnić, że ta druga strona jest gorsza.

Wypominanie prorosyjskości

Nie jest wiedzą chyba tajemną, że PiS jest antyrosyjski do granic możliwości. Do przesady wręcz. Po katastrofie smoleńskiej od razu wiedzieli, kto za nią stoi i nie omieszkali poinformować o tym wszystkich. I przypominać na każdym kroku. Niestety, kiedy przyszło do okazywania dowodów, to niewiele z tego wyniknęło, ot po prostu słali jakieś „druzgocące” raporty na podstawie zabaw z parówkami i helem. I nie chcę tutaj mówić, że wiem od początku do końca, co się wydarzyło nad Smoleńskiem – po prostu uważam, że ani jedna, ani druga strona nie stanęła na wysokości zadania, żeby tę tragedię wyjaśnić i że obie – tak, jak w tym przypadku – wykorzystały ją, żeby obrzucić się wzajemnie gównem. Bo trzeba znać priorytety. Z kolei Platformę pamiętamy z tzw. „resetu” i znamiennych słów dwóch jej czołowych polityków o Putinie. Tusk, na wieść o tym, że któreś z rosyjskich, proputinowskich mediów nazwało go „naszym człowiekiem w Warszawie”, odparł, że Putina spokojnie można określić jako „naszego człowieka w Moskwie”, a pan Radosław Sikorski stwierdził, że „Rosja nie jest naszym wrogiem, a Putin to nie Stalin – jeśli morduje to detalicznie, a nie hurtowo” – więc jak rozumiem, wszystko spoko. Bo detalicznie można, ale hurtowo już nie. Ale naprawdę w tej konkretnej sytuacji nie jest ważne, która partia była bliżej ze Szmydtem, a która dalej. I na pewno nie to, która lepiej na tym całym incydencie politycznie najlepiej wyjdzie. Chociaż – wielu ludzi to podłapało i radośnie głosi w Internecie, że Szmydt to był bliżej do tamtych, niż do naszych.

Konsekwencje – nie dla wszystkich

Najważniejsze jest dobro państwa i to, czy i w jaki sposób wiedza, którą teraz pan sędzia dzieli się z Łukaszenką (a pewnie dzielił od dawna) jest dla nas zagrożeniem. Bo cholera wie, kogo znał ten facet. Cholera wie, z kim rozmawiał i o czyich słabościach wiedział. Przecież sąd stoi praktycznie ponad prawem – co pokazuje sprawa małego Kamila z Częstochowy, gdzie wszystkie osoby dalej spokojnie sprawują swój urząd, mimo że nie zrobiły nic, by ratować tego chłopca. Nie chciało im się nawet porządnie wykonywać swoich obowiązków. Było dziecko, nie ma dziecka, a kto jest winny? Tylko bezpośredni zabójca, ewentualnie jego matka, ale już nie ci, którzy tego biednego chłopca wrzucili dosłownie w paszczę lwa. Poprawność polityczna? Solidarność jajników? Zostawmy już to, i tak prawdy nie dojdziemy. Niby toczy się w tej sprawie jakieś śledztwo, niby zbierają dowody, ale dobrze wiemy, jak będzie. Wracając do głównego wątku – obawiam się, że pan Szmydt może mieć haki na niektóre wysoko postawione osoby w państwie, które potem Rosja z Białorusią radośnie wykorzystają. Nie mam pojęcia na kogo i na jaką skalę, bo to wiedza ściśle tajna, przynajmniej dla nas. Martwię się, że dla Putina i Łukaszenki już nie za bardzo. I teraz wyobraźmy sobie, że tych dwóch dżentelmenów posiadło wiedzę, że któraś z wysoko postawionych osób w Polsce ma tam coś za uszami (w sumie – kto nie ma?) i zacznie taką osobę szantażować, że powiedzą to i to, jeśli ta nie zrobi tego i tego. Nie wierzę, że wśród tych ludzi wielu będzie takich, którzy twardo powiedzą, że „trudno, róbcie, co chcecie, ja polskiej racji stanu zdradzał nie będę”.

Szwajcarski ser

Im na wyższego konia wskoczysz, tym boleśniej zderzysz się z ziemią. I ci ludzie doskonale o tym wiedzą, ale w tym momencie wolą wrzucać gówno do wentylatora i nadstawiać go w stronę przeciwników. A jak dalekie ci ludzie mają kompetencje i co są w stanie zrobić, żeby ich własne szambo nie wybiło – wolę sobie nie wyobrażać. Polskie służby są jak szwajcarski ser – tą dziurą im jeden czmychnie, tamtą drugi, a potem można tylko rozłożyć ręce i powiedzieć, że kurde, w sumie to szkoda. I że do kolejnych takich sytuacji na pewno dochodzić nie będzie. Na mur beton. A nam pozostaje wzruszyć ramionami i uwierzyć, że jak mówią, że nie będzie to nie będzie. Bo co nas złego może spotkać, jesteśmy w NATO, więc jesteśmy mocarni. A to, że jakieś super tajne sprawy państwowe prawdopodobnie są teraz omawiane przy wódce z Łukaszenką, to już pal sześć. To oni są winni, a nie my, a jeśli będzie groźba, że to nam może coś zaszkodzić, to się będziemy martwić. Najwyżej zrobi się drugi reset. A interesy państwa czy dobro naszych obywateli są nieważne. Umówmy się, większość tych wysoko postawionych ludzi ma je w głębokim poważaniu. Jeżeli będzie ryzyko, że spadną z konika – bez skrupułów zrzucą kogoś innego, ale na razie jest najlepszy czas na to, żeby nawalać w przeciwnika politycznego. Bo jakoś to będzie. Dla nich, być może dla nas nie?

Ogłupiony polski naród

A my radośnie tańczymy, jak oni nam grają. Bo to PiS, a nie PO (albo na odwrót). I z miłą chęcią przystępujemy do tej politycznej wojenki, bo tak się już daliśmy spolaryzować przez te dwie partie, że wszystko inne mamy w pompie. Przyznaję, nie jestem bez winy, tez się w to dałam wciągnąć (chociaż bardziej pod względem postępowości vs konserwatywności, niż w tę wojenkę polityczną). Pan Szmydt zrobił sobie zdjęcie z człowiekiem z PiS-u – oho, mamy powiązanie! Podał rękę człowiekowi z PO – no to ich ugotujemy. A jakie poniesiemy konsekwencje – jako państwo – tego, że zdrajca i szpieg pije sobie teraz gdzieś na Białorusi wódeczkę z ludźmi, którzy mają możliwości nam ten nasz spolaryzowany grajdołek zburzyć? Oj tam, oj tam. I najgorsze jest to, że to jest racja. Jesteśmy w tym momencie kompletnie bezradni. Bo jak my mamy tego człowieka odbić?! Chyba tylko najeżdżając na Białoruś, ale wszyscy wiemy, jakie byłyby tego konsekwencje. Możemy więc tylko siedzieć z założonymi rękami i czekać, co wyskoczy. Ale do tej pory jakoś to było. Zwiał Roman Giertych – ale w sumie nic mu nie udowodniono, więc luz. Pani Magdalena Adamowicz nie stawia się na kolejne wezwania prokuratury – no przecież jest chora! Rafał Gaweł robi w Norwegii za wielce rodzinnego geja, który uciekł przed polskim reżimem – trudno, może tylko pluć na Polskę, ale do tej pory nam to nie przeszkadzało, prawda? Sebastian M. spalił całą rodzinę żywcem – szkoda, że nic mu już nie zrobimy, ale prawo to prawo. Co prawda, Romek wrócił i może robić, co mu się żywnie podoba (bo ma immunitet), a pan Szmydt pije sobie wódeczkę z prezydentem Białorusi (pewnie po to, żeby się zrobił bardziej wylewny), ale… jakoś to będzie, prawda?

Zawsze jakoś było.

M.

https://www.facebook.com/nawiasempiszacoswiecie

Czytaj dalej