Nawiasem Pisząc
Za dużo ubogacenia, czyli przymusowe relokacje
Jakoś zawsze tak jest, że kiedy Unia Europejska podnosi temat relokacji uchodźców, jeden z nich prezentuje kolejny powód, żeby się na to nie zgadzać. Tym razem wyjątkowo paskudny, bo facet atakował nożem małe dzieci. W postępowej i tolerancyjnej Francji, rzecz jasna. Dzieci miały od niespełna dwóch do trzech lat, więc mamy do czynienia z wyjątkowymi maluchami. Co zrobiły dzieciaki, że aż tak rozjuszyły Syryjczyka? Nie wiadomo, ale na pewno coś wyjątkowo ksenofobicznego. Bez powodu by przecież nie zaatakował, prawda?
„Polscy” europosłowie
Rzecz jasna, Unia w ogóle nie bierze pod uwagę takich „incydentów” i tego, że Polska nie chce się na to zgodzić właśnie ze względu na bezpieczeństwo swoich obywateli. Nie interesuje ich również fakt, że przyjęliśmy najwięcej uchodźców z Ukrainy ze wszystkich krajów europejskich. Widocznie prawdziwi uchodźcy są śniadzi, określonego pochodzenia i religii i tacy i z krajów nieobjętych wojną. Państwa, które na apel Angeli Merkel przywitali tych ludzi, a potem przestali sobie radzić z takim poziomem ubogacenia kulturalnego, teraz znów oglądają się na Polskę, żeby zrzucić na nią część odpowiedzialności. W efekcie czego Polska może albo przyjąć określoną liczbę uchodźców, albo zapłacić za każdego 22 tysięcy złotych. Takie dostaliśmy możliwości. Projekt tak wybitnie godzący w nasze interesy narodowe, że aż nie chce się wierzyć, że ktokolwiek z polskich europosłów mógłby go poprzeć, prawda? No, niestety, o większości naszych reprezentantów w Europarlamencie można mówić albo wyjątkowo brzydko, albo unikać tematu, bo na przykład jesteśmy w miejscu, w którym nie wypada przeklinać. Pakiet migracyjny poparli m.in. Bartosz Arłukowicz, Marek Balt, Robert Biedroń, Włodzimierz Cimoszewicz, Łukasz Kohut, Leszek Miller, Sylwia Spurek, Róża Thun. Zero zdziwienia, starzy, dobrzy znajomi z Platformy i lewicy. Jest też spora grupa posłów, którzy wstrzymali się od głosu: Magdalena Adamowicz (ale jej można wybaczyć, przecież od paru lat jest tak obłożnie chora, że nie może się stawić przed sądem), Marek Belka, Jerzy Buzek, Jarosław Duda, Tomasz Frankowski, Andrzej Halicki, Krzysztof Hetman, Danuta Hubner, Adam Jarubas, Jarosław Kalinowski, Ewa Kopacz, Janusz Lewandowski, Bogusław Liberadzi, Elżbieta Łukacijewska, Janina Ochojska, Jan Olbrycht, Radosław Sikorski. Cóż, jeżeli chodzi o panią Janinę to jestem zaskoczona. Ona wygląda mi na taką, która jakby mogła zagłosowałaby nawet kilka razy „za” tym konkretnym projektem. Ja się tylko zastanawiam, na jak antypolskie pomysły Unia musi jeszcze wpaść, żebyśmy się obudzili i uzmysłowili, że bezmyślne uczestnictwo w niej i zgadzanie się na największe idiotyzmy nie jest w naszym interesie. Że może znudziło nam się być chłopcem do bicia głównie Niemiec, ale też innych większych europejskich państw. I nie, nie jestem jakąś zagorzałą antysceptyczką, popieram Unię, ale tylko jako wspólnotę gospodarczą i handlową, a nie „jedność”, w której najważniejsze dla Polski decyzje zapadają z Niemczech.
Cała masa „jednostkowych” przypadków
No dobrze, a jak na propozycję zwalania nam na głowy tysięcy imigrantów, których „ubogacenie kulturowe’ nie przypadło Europie do gustu, więc niech się wyniosą do Polski i problem załatwiony, zareagowali nasi rodzimi politycy? Tutaj też bez zaskoczenia. PiS oczywiście się sprzeciwia, ale ile z tego sprzeciwu wyjdzie – nie mam pojęcia. Oni w większości takich spraw tylko krzyczeć głośno potrafią, ale potem robią wszystko, żeby się tej Unii podlizać. Pamiętacie jak było z „kamieniami milowymi”? Rafał Trzaskowski twierdzi, że rząd kłamie, bo Platforma nigdy nie była za przymusową relokacją przybyszy z państw arabskich. Prezydentowi Warszawy chyba trzeba przypomnieć, że to między innymi z tego powodu przerżnęli wybory w 2015 roku. I pokazać mu, jak głosowali jego koledzy z partii w Europarlamencie. Głos zabrała również posłanka Nowej Lewicy, Małgorzata Prokop-Paczkowska: Wyciąganie takiego jednostkowego zdarzenia (mowa o ataku nożownika na małe dzieci – przyp. M)) to jest po prostu szczucie na ludzi. Tego nie wolno robić, bo można w każdym momencie wyjąć polskiego przestępcę w Londynie, w Anglii, w Szwecji, w każdym innym kraju, gwałciciela, czy jakiegoś innego Polaka, który tam siedzi w więzieniu, dokonał przestępstwa. Na pytanie, czy słyszała o jakimś naszym rodaku, który coś podobnego zrobił na placu zabaw, odpowiedziała: Ale to nie musi być na placu zabaw akurat. Są Polacy, nawet w Polsce, a także za granicą, którzy własne dzieci katują, biją i doprowadzają do śmierci, więc pokazywanie jednostkowych przypadków to jest szczucie na ludzi i tego robić nie wolno. Pani poseł jest oczywiście wielkim autorytetem moralnym, który może nakazywać ludziom, co im wolno, a co nie, ale nie o to nawet chodzi. Chodzi o to, że pani Małgorzata zwyczajnie mija się z prawdą, bo ostatnie lata pokazały nam, że to wcale nie są pojedyncze sytuacje. Wystarczy przypomnieć sobie, co działo się na ulicach europejskich państw podczas Mundialu. Albo spojrzeć, jak podniosła się skala przestępstw po tym, jak ci ludzie zaczęli masowo spływać do Europy. Można przypomnieć sobie serię gwałtów podczas Sylwestra w Niemczech czy pobicie i gwałt na polskich obywatelach na plaży we włoskiej Rimini, Jakoś dziwnym trafem tych ataków nie popełnili polscy obywatele. Wystarczy też porównać sobie ile zamachów terrorystycznych dokonali migranci od 2015 roku, a ile polscy katolicy. Jeden, jedyny zamach, który nie był autorstwa pokojowych muzułmanów, to ten w Norwegii, dokonany przez Breivika. A reszta? No właśnie. Tutaj naprawdę nie wypada wygadywać takich głupot. Pomysł relokacji wrócił właśnie dlatego, że państwa Europy Zachodniej zwyczajnie sobie z tymi ludźmi nie radzą. Francja zmienia politykę na antyimigracyjną, bo skończyła im się już cierpliwość do tego, co tam się wyprawia. Ja tylko czekam, aż znajdzie się kolejna tuza intelektu, który powiedziałaby coś podobnego do: Gdybyśmy przyjęli tych siedmiu tysięcy uchodźców i załóżmy, że jeden z nich dokonałby zamachu, w którym zginęłoby na przykład dziesięciu Polaków, to i tak się opłaca, bo uratujemy ludzi 6999 ludzi. I to mówiła polska poseł, która podobno ma dbać głównie o polskie interesy i bezpieczeństwo. Wyjątkowo haniebna wypowiedź.
Wojny, których nie było
W tym samym programie, w którym wygłupiła się Małgorzata Prokop-Paczkowska swoje trzy grosze dorzuciła również Hanna Gil-Piątek, znana z wyjątkowej niekonsekwencji, bo w swojej krótkiej karierze politycznej reprezentowała aż trzy partie (Zieloni, Wiosna, obecnie Polska 2050). „Ci ludzie przyjeżdżają do nas zza granicy i uciekają przed wojną”. Na pytanie o jaką wojnę chodzi nie była w stanie już jednak udzielić odpowiedzi: „Więc były osoby w 2015 roku, które przybywały do nas z krajów… Znaczy wtedy konflikt dotyczył… Z krajów, w których toczyła się wojna”. Dziennikarz nie ustępował i dopytywał, o jakie państwa konkretnie pani Hannie chodzi. Jaka była odpowiedź? „Nie wiem, nie pamiętam, panie redaktorze”. 
Podejrzewam, że mogło jej chodzić o Syrię, ale znowu – to NIE TYLKO Syryjczycy masowo przypływali wtedy do Europy. To byli obywatele wielu krajów Bliskiego Wschodu i Afryki. I bardziej niż na bezpieczeństwie, zależało im na socjalu i wygodnym życiu. Cóż, Polska już nie jest w stanie im tego zapewnić, bo mocno wspiera Ukraińców – chwilami mam wrażenie, że za bardzo, bo choćby sprawa z emeryturami dla nich może nam przysporzyć ogromnych problemów finansowych w przyszłości. To są jednak ludzie, którzy faktycznie uciekają przed wojną, a na miejscu starają się znaleźć sobie pracę – przynajmniej w większości. I na zakończenie może warto przypomnieć jeszcze jedno pojedyncze i przypadkowe zdarzenie. Ukrainka, która uciekła do Włoch przed bombardowaniami i rosyjskimi żołnierzami, którzy lubili się czasem zabawić z kobietami bez ich woli i zgody, została tam… zgwałcona. Przez innego „uchodźcę”. Tym razem nie z Ukrainy. Ciekawe, dlaczego u nas się takie rzeczy nie zdarzają, mimo że przyjęliśmy nieporównywalnie więcej uciekinierów z Ukrainy? Może dlatego, że Polak – gwałciciel to faktycznie jednostkowy przypadek, natomiast wśród mieszkańców Bliskiego Wschodu jest to niemal norma – przypomnijmy sobie zresztą, jak w tych krajach traktuje się kobiety.
M.
Wesprzeć nas można poprzez Patronite
Rodacy Kamraci nie są mi ani bracia, ani swaci, dlatego nawet nie zakładałam, że obejrzę program z nimi. Dziwiłam się, że wyszedł dopiero, zdaje się, wczoraj, bo Stanowski już jakiś czas temu zapowiadał, że taka rozmowa będzie, ale że tematem się nie interesowałam, to i sprawy specjalnie nie śledziłam. Słyszałam pewną teorię dlaczego tak, a nie inaczej, ale nie mam jak jej zweryfikować, więc zostawmy to. Wczoraj wróbelki na X-ie zaczęły ćwierkać, że wydarzyła się grubsza akcja i może warto na rzucić okiem. No to rzuciłam. I szczerze Wam napiszę: co tam się odchajzerowało, to ja nawet nie…
Chęć na głęboką wodę
Przede wszystkim zdziwiłam się, że specjalnie dla Kamratów zmieniono format tych dłuższych wywiadów, bo zazwyczaj lecą one na żywo, a widzowie mają możliwość zadzwonienia i zadania własnego pytania. Dla tych gości z tego zrezygnowano i naprawdę nie wydaje mi się, żeby wymusili to Olszański z Osadowskim, bo nie wyglądają mi oni na facetów, którzy baliby się niewygodnych pytań. Zresztą, dość szybko przekonałam się, ku własnemu zaskoczeniu, że to wcale nie są jacyś skończeni durnie. Trochę ich tak odebrałam, bo kiedyś z ciekawości włączyłam sobie ich kanał i szybko doszłam do wniosku, że mam do czynienia z jakimś politycznym patostreamingiem. A oni, owszem, są w wielu kwestiach odklejeni, ale na pewno nie można ich nazwać skończonymi idiotami. Inną kwestią był wybór prowadzącego ten wywiad. Dawid Chęć jest jednym z młodszych, o ile nie najmłodszym, dziennikarzem w kanale Krzysztofa Stanowskiego i dość szybko okazało się, że chłopak nie ma doświadczenia w takich konfrontacjach. Pisząc wprost, kamraci w pewnym momencie weszli mu na głowę, a on nie bardzo wiedział, jak ma sobie z tym poradzić. Zarówno Stanowski, jak i Mazurek, wielokrotnie podkreślali, że zawód dziennikarza polega na czymś więcej niż na byciu podstawką na mikrofon. Niestety Chęć trochę taką podstawką był – starał się, żeby tak nie było, ale mam wrażenie, że zadawał tylko te pytania, które miał zaplanowane, ale kompletnie nie potrafił wejść w dyskusję (nawet bezpośrednio zagadywany, całkiem sympatycznie zresztą, przez obu panów odpowiadał krótkimi zdaniami i nie ciągnął tematu) ani pociągnąć za język. Może poza sytuacją, w której prawdopodobnie przyszedł mu na ratunek ktoś z reżyserki i podsunął materiał, gdzie Jaszczur faktycznie wyzywał kogoś od Żydów. W efekcie obaj panowie wymieniali się opiniami, a Dawid siedział obok, od czasu do czasu zadając pojedyncze pytania, na które mógł otrzymać odpowiedź, ale wcale nie musiał. Co mnie uderzyło najbardziej? Kiedy Wojciech Olszański poprosił Dawida Chęcia o przykłady ich prorosyjskości, ten odpowiedział, że jest nim chociażby ich stosunek do Ukrainy. Przepraszam, co takiego? To, że ktoś ma krytyczny stosunek do Ukrainy, chociażby ze względu na nierozliczoną zbrodnię wołyńską, nie oznacza z automatu, że jest zwolennikiem Rosji. Ja osobiście wolałabym, żeby oba te państwa trzymały się od nas jak najdalej. A zaraz, jak tylko to zrobią, byłabym bardzo wdzięczna, gdyby Niemcy poszły za ich śladem.
Wytłumaczmy widzom, co mają myśleć
Bardzo szybko otrzymałam odpowiedź na moje wątpliwości dotyczące formatu tego wywiadu, bo po każdej bardziej kontrowersyjnej wypowiedzi pojawiał się ktoś z redakcji, żeby mi wyjaśnić, co powinnam myśleć na dany temat. Czułam się trochę, jak podczas oglądania serialu „Przyjaciele”, w którym rozbawiona widownia głośnym śmiechem tłumaczy widzom, że teraz właśnie było zabawnie i należy się śmiać. I o ile zgadzałam się z Igorem Zalewskim, trochę mniej z Joanną Pinkwart, o tyle uważam, że Arleta Bojke kompletnie odpłynęła, ale do niej jeszcze przejdziemy. Stanowski wielokrotnie podkreślał, że chce stworzyć przestrzeń dla widzów, w której będą oni mogli faktycznie zapoznać się z poglądami danego człowieka, w której będą mogli samodzielnie wyrobić sobie swoją opinię i w której nikt im nie będzie mówił, co mają myśleć. Nie zawsze to się udawało, bo twórca Kanału Zero obiecywał na przykład, że porozmawia ze wszystkimi kandydatami na prezydenta, ale z Maciakiem zrobił tak, jak zrobił. Zupełnie bez sensu według mnie, bo naprawdę nie wydaje mi się, żeby zaproszenie Macieja Maciaka do studia, w którym zamienił z nim dosłownie dwa zdania, było spełnieniem tej obietnicy. Szczerzej byłoby po prostu powiedzieć widzom, że poglądy tego pana są dla niego tak niedopuszczalne, że nie chce mu oddawać ani minuty na swoim kanale, a nie ściągać faceta z Koszalina, czy skąd on tam jest, żeby go potem odesłać z kwitkiem. Miałam też duże zastrzeżenia co do jego sposobu prowadzenia rozmowy z Januszem Walusiem czy Piotrem Wielguckim. Zastanawiam się, dlaczego zdecydowano się tak to rozwiązać – być może wynikało to z faktu, że Dawid Chęć faktycznie nie udźwignął tego wywiadu, więc należało stworzyć złudę jakiejś konfrontacji, ale nagadać komuś, kiedy tego kogoś już dawno nie ma i odpowiedzieć nie może, każdy głupi potrafi. Nie rozumiem, dlaczego tej rozmowy nie poprowadzili Stanowski, Mazurek albo ktokolwiek z bardziej doświadczonej ekipy Kanału Zero. Ktoś, kto na bieżąco potrafiłby wypominać swoim gościom manipulacje czy brak konsekwencji. Wyszłoby to na pewno o wiele lepiej, niż takie pyskowanie, kiedy goście już dawno pojechali do domów. Stanowski tłumaczył to potem, że jego program nigdy nie będzie miejscem dla jakiejkolwiek rosyjskiej narracji – OK, ale dlaczego w takim razie Zalewski musiał specjalnie nagrywać swój komentarz dotyczący opinii kamratów o Unii Europejskiej? Czyżby twórca Kanału Zero także wychodził z fałszywego, według mnie, założenia, że albo Rosja, albo UE i trzeciej nogi, pardon, drogi już nie ma? Przecież sama Unia jeszcze do niedawna handlowała z Rosja, robiła z Rosjanami interesy, tylko teraz każe się nam udawać, że nic takiego nie miało miejsca, a jeśli ktoś pamięta inaczej, to jest ruskim trollem. Strasznie słabo to wyszło. Stanowski mógł wycisnąć z tej rozmowy naprawdę wiele, konfrontując się z Rodakami Kamratami na żywo i samodzielnie, a tak to zrobił dziwnie posklejany wywiad i mamy mu wierzyć na słowo, że na pewno nie wyciął niczego niewygodnego czy znaczącego. Strzelił sobie chyba w kolano, a patrząc na jego nerwowe reakcje na Twixie, chyba sam zdaje sobie z tego sprawę.
Krótka polemika z Bojke
OK, ale wróćmy jeszcze do Arlety. Pani Bojke była łaskawa wspomnieć, że kult Bandery na Ukrainie nie wynika z ludobójstwa na Wołyniu, ale z faktu, że UPA walczyło również z Armią Czerwoną. Ależ my sobie z tego doskonale zdajemy sprawę, pani Arleto. Tylko co z tego? Historia nie jest nauką, w której można sobie wymazać niewygodne kwestie i udawać, że nigdy nie miały miejsca. Tak robi Ukraina, tak robią Niemcy, tak robi Izrael i – tak, tak, pani Arleto – tak robi Rosja. Tylko że Rosja nie pcha się do Unii Europejskiej i NATO, a Ukraina chce się tam dostać, nosząc cały czas ludobójców na sztandarach. I chyba najwyższy czas wymagać od nich, żeby zdecydowali, w którą stronę chcą iść. To dorośli chłopcy już są. Ostatecznie – trzydzieści cztery lata, kawał historii. No dobrze, bez złośliwości. W jednym Arleta Bojke miała rację – na Ukrainie faktycznie się o Wołyniu nie mówi, tylko że dla mnie to nie jest żaden powód, żeby ich usprawiedliwiać. Poznałam wielu Ukraińców i mało który z nich w ogóle wiedział o ludobójstwie na Wołyniu. Ich się tam tego w szkole w ogóle nie uczy, to jest na Ukrainie temat tabu, dlatego udają, że on nie istnieje. Tak jak ten niewidzialny słoń w pokoju – człowiek czuje, że coś wisi w powietrzu, ma wrażenie, że coś za chwilę, brzydko pisząc, pierdolnie, tylko jeszcze nie wie co. I ten słoń, który ulokował się gdzieś między nami, a Ukraińcami coraz bardziej domaga się uwagi. Warto też przypomnieć, jakie inne państwa uczą swoich najmłodszych obywateli fałszywej, wymazanej wersji historii, poza Ukrainą. Niemcy, Izrael i… no, tak znowu… ta zła, niedobra Rosja.
M.
W Polsce prawdopodobnie udało się udaremnić zamach terrorystyczny. 19-letni student planował zamach i od miesięcy zbierał informacje, jak samodzielnie skonstruować ładunek wybuchowy. Nie miał jednak jasno sprecyzowanego miejsca zamachu – służbom mówił, że NA PRZYKŁAD jakiś jarmark bożonarodzeniowy. Równie dobrze mogło to być centrum handlowe, dworzec, cholera go tak naprawdę wie. Dziewiętnastolatek prawdopodobnie jest konwertytą na islam, wiadomo, że utrzymywał kontakt z przedstawicielami ISIS i zamierzał do nich dołączyć. Być może udany zamach byłby jego przepustką do tego. Ciekawa jestem powodu, dla którego młody chłopak stał się tak zafascynowany islamem i organizacją terrorystyczną? Co go fascynuje w tej niby-kulturze? Do tego stopnia, że był gotów nawet zabić iluś tam ludzi, żeby się do nich przyłączyć i… dalej zabijać. A jak długo, to już zależy, kiedy by go odstrzelili albo dostał zlecenie dokonania samobójczego zamachu i pewnie wykonałby to z poczuciem olbrzymiego zaszczytu, który go spotkał. Dramat.
Medialne manipulacje
Co jednak ciekawe, nagłówki krzyczą o studencie KUL, nie o młodym mężczyźnie zafascynowanym ISIS i islamem. To już skłania do przekłamań i manipulacji, bo chociażby Alicja Defratyka zastanawiała się, co na to ultra-prawica, konfederaci i brauniarze? Ta tzw. „ultra-prawica” jest przeciwna islamowi w Polsce. Może chłopak by się tak nie zradykalizował, gdyby go u nas nie było? A może po prostu miał nie po kolei w głowie? Albo był psychopatą, któremu zachciało się zabijać ludzi i usiłował sobie do tego dopasować jakąś ideologię, a z wiarą chrześcijańską byłoby mu jakkolwiek trudno? Silni Razem też już wsiedli na swojego konika i przekonują na X-ie, że katolik chciał zabijać innych katolików na jarmarku bożonarodzeniowym. Pomijając fakt, że to bzdura, warto byłoby się dowiedzieć, że nie trzeba być osobą wierzącą, żeby starać się dostać na KUL. Rekrutacja jest całkowicie świecka – liczą się wyniki w nauce, egzaminy. Kryteria są takie, jak na każdej innej uczelni. Nie trzeba składać żadnych deklaracji religijnych. „Katolicki” w nazwie oznacza patronat i tożsamość, a nie obowiązek światopoglądowy nakładany na studentów. Student KUL-u nie oznacza więc zadeklarowanego katolika. Warto też zauważyć, że skoro ten człowiek miał dziewiętnaście lat, to studentem KUL-u był co najwyżej trzy miesiące, co zresztą potwierdza uniwersytet. Nie jest to wystarczająco długo, żeby uczelnia zdążyła wtłoczyć mu do głowy ideologię chrześcijańską – nawet zakładając, że faktycznie takie próby są tam wobec studentów podejmowane, ale nic takiego nie słyszałam. To uczelnia jak każda inna.
Stanowisko uczelni
Ósmego grudnia na Katolicki Uniwersytet Lubelski dotarło pismo z Sądu Rejonowego w Szczecinie z informacją o tymczasowym aresztowaniu, które zostało zastosowane wobec wskazanego studenta drugiego grudnia. Więc po wpływie pisma 8 grudnia student został zawieszony w prawach studenta na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Decyzja ta była, można by rzec, natychmiastowa. Dodatkowo do rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów i doktorantów został skierowany wniosek o zajęcie się tą sprawą – mówił Wojciech Adnrusiewicz, rzecznik prasowy uczelni – Oczywiście ubolewamy, podkreślam po dwakroć: ubolewamy, że taka sytuacja dotyczy studenta Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Na pewno jednak jest to postępowanie godne najwyższego ubolewania i pozostaje nam przeprosić, że dotyczy naszego studenta. Przyznam szczerze, że nawet ja jestem zaskoczona takimi click-baitami, bo fakt, której uczelni studentem był ten człowiek, jest w tym momencie drugorzędny. Bardziej istotne są jego motywy, a te w sposób oczywisty nie są chrześcijańskie. Doskonale wszyscy wiemy, że sporo ludzi czyta tylko nagłówki, a takie w istotny sposób wprowadzają w błąd. Po co? Tak jest bardziej poprawnie politycznie, żeby bez żadnej podstawy nawalać w katolików? Pozostaje sprawdzić dokładnie, z kim ten chłopak się kontaktował – być może pozwoli to wykryć innych takich odklejeńców. A być może tropy poprowadzą bezpośrednio do któregoś z meczetów? Nastolatek został aresztowany na co najmniej trzy miesiące.
Uważajcie na siebie.
M.
Nie wiem jak Wy, Drodzy Obserwujący, ale ja przesadnie zdziwiona taką decyzją pana Nawrockiego nie jestem. Prezydent już w trakcie kampanii deklarował, że żadnych chanukowych świec zapalał nie będzie. Ja swoje poglądy i swoje przywiązanie do wartości chrześcijańskich traktuję poważnie, więc obchodzę święta, które są bliskie mojej osobie – powiedział w wywiadzie dla Radia RMF FM. To, że nie jestem zaskoczona, nie oznacza jednak, że się nie cieszę, bo od dawna mam wrażenie, że o wiele bardziej honorujemy wartości żydowskie, niż nasze tradycyjne, chrześcijańskie. Zwłaszcza że jedna z tych wartości głosi, że goje, czyli my, mamy służyć Żydom, czyli im. Polecam Wam zresztą tekst Razprozaka (Raz prozą, raz rymem – walczymy z propagandowym reżimem) – swoją drogą jakiś uśmiechnięty demokrata napisał mi ostatnio, że jestem Razprozakiem 2.0, tyle że on to traktował jako obelgę, ja jako komplement. Wspominał coś jeszcze o napluciu mi do ryja, taki to przykład lewicowej tolerancji i miłości.
Przełomowa akcja z gaśnicą
To świętowanie Chanuki weszło w zwyczaje naszych polityków tak głęboko, że w sumie przyzwyczailiśmy się już do tego. Dopiero Grzegorz Braun musiał nam przypomnieć, że chyba coś jest nie tak, swoją akcją z gaśnicą. Ówczesny marszałek Sejmu, Szymon Hołownia, zorganizował w związku z tym kolejne obchody i próbował wymusić na Krzysztofie Bosaku, że ma wziąć w nich udział, mimo że ten tłumaczył, że jest katolikiem i obowiązuje go m.in. pierwsze Boże przykazanie: Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną. Zresztą w tej całej chanukowej szopce brały udział osoby, które najgłośniej krzyczały o zdejmowaniu krzyży z Sejmu i urzędów, bo państwo ma być świeckie. Ale hipokryzja tych ludzi nie jest chyba dla nikogo z nas nowością. W każdym razie bardzo długo spekulowano czy nowy prezydent nie ugnie się pod tą dziwną żydowską modą i jednak nie weźmie udziału w uroczystościach chanukowych, mimo jego jasnych deklaracji. Argumentowano to tym, że przecież Karol Nawrocki jest protrumpowski, z Trumpa bierze przykład, uzależnia swoją politykę od prezydenta USA i nawet ubiera się tak jak on. A Trump z kolei jest wielkim przyjacielem i sojusznikiem Izraela i premiera Natenjahu. Jest w zasadzie ucieleśnieniem popularnego skrótu „USrael”. Skoro więc polski prezydent nie chce psuć swoich relacji z przywódcą Stanów Zjednoczonych, będzie musiał zapalić świece, nie ma wyjścia.
Szacunek do wartości
No nie, nie będzie musiał. Nawrocki może jest zafascynowany Trumpem, może jest on politykiem, którym się inspiruje i z którego chce w większym lub mniejszym stopniu brać przykład, ale wszystko ma swoje granice. A tymi granicami są wartości tego człowieka, którym pozostaje wierny. Po prostu. Ja mu uwierzyłam i dlatego w końcu zagłosowałam z czystym sumieniem na konkretnego kandydata, a nie tylko po to, żeby nie wygrał ten drugi, jak było w przypadku Andrzeja Dudy. Nie sądzę, żeby przywódca USA miał z tego tytułu jakiś wielki problem, sam sobie może palić te świeczki, jeśli chce, chociaż wydaje mi się, że on jest związany z Izraelem przede wszystkim politycznie. Nieważne, Trump Trumpem. Ja się cieszę, że w końcu mamy polityka na wysokim stanowisku, który sprzeciwia się tej czołobitności wobec Żydów (bo tak to należy nazwać) i nie musi w tym celu biegać z gaśnicą. 😉 Zresztą umówmy się – musiałby być idiotą, żeby się na to zgodzić. Doskonale wie, czego oczekują od niego wyborcy i wie, że straciłby sporo zaufania, gdyby się na to zdecydował. A co do tej szopki w tytule – nie sądzę, żeby Czarzasty, mimo że komunista, odważył się aż tak denerwować chrześcijan. Szopkę zresztą stawia się wieczorem 24 grudnia, po Adwencie. Sam Czarzasty ogłosił, że będą uroczystości chanukowe w Sejmie (jakże by inaczej), ale będzie też Boże Narodzenie: Jest kontynuacja. Tu nie ma żadnej ideologii, a jedynie tradycja. Była Chanuka, to jest. Były święta Bożego Narodzenia, to są. Jeżeli ktoś się spodziewał, że będę robił rewolucję ze względu na swoje poglądy, to się zawiódł, gdyż poglądy swoje mam, ale tradycje i kontynuację szanuję.
Inna sprawa, że to dopiero marszałek Bosak zaproponował postawienie w Sejmie szopki bożonarodzeniowej i podobno była kupowana na ostatnią chwilę. Choinki są, a czy Czarzasty uzna stajenkę za tradycję, skoro pojawiła się dopiero w zeszłym roku z inicjatywy posła Konfederacji…? Zobaczymy. Inna sprawa – jak to skomentował mój przyjaciel: „Szopka i tak jest w Sejmie przez cały rok”.
M.