Nawiasem Pisząc
Za dużo ubogacenia, czyli przymusowe relokacje
Jakoś zawsze tak jest, że kiedy Unia Europejska podnosi temat relokacji uchodźców, jeden z nich prezentuje kolejny powód, żeby się na to nie zgadzać. Tym razem wyjątkowo paskudny, bo facet atakował nożem małe dzieci. W postępowej i tolerancyjnej Francji, rzecz jasna. Dzieci miały od niespełna dwóch do trzech lat, więc mamy do czynienia z wyjątkowymi maluchami. Co zrobiły dzieciaki, że aż tak rozjuszyły Syryjczyka? Nie wiadomo, ale na pewno coś wyjątkowo ksenofobicznego. Bez powodu by przecież nie zaatakował, prawda?
„Polscy” europosłowie
Rzecz jasna, Unia w ogóle nie bierze pod uwagę takich „incydentów” i tego, że Polska nie chce się na to zgodzić właśnie ze względu na bezpieczeństwo swoich obywateli. Nie interesuje ich również fakt, że przyjęliśmy najwięcej uchodźców z Ukrainy ze wszystkich krajów europejskich. Widocznie prawdziwi uchodźcy są śniadzi, określonego pochodzenia i religii i tacy i z krajów nieobjętych wojną. Państwa, które na apel Angeli Merkel przywitali tych ludzi, a potem przestali sobie radzić z takim poziomem ubogacenia kulturalnego, teraz znów oglądają się na Polskę, żeby zrzucić na nią część odpowiedzialności. W efekcie czego Polska może albo przyjąć określoną liczbę uchodźców, albo zapłacić za każdego 22 tysięcy złotych. Takie dostaliśmy możliwości. Projekt tak wybitnie godzący w nasze interesy narodowe, że aż nie chce się wierzyć, że ktokolwiek z polskich europosłów mógłby go poprzeć, prawda? No, niestety, o większości naszych reprezentantów w Europarlamencie można mówić albo wyjątkowo brzydko, albo unikać tematu, bo na przykład jesteśmy w miejscu, w którym nie wypada przeklinać. Pakiet migracyjny poparli m.in. Bartosz Arłukowicz, Marek Balt, Robert Biedroń, Włodzimierz Cimoszewicz, Łukasz Kohut, Leszek Miller, Sylwia Spurek, Róża Thun. Zero zdziwienia, starzy, dobrzy znajomi z Platformy i lewicy. Jest też spora grupa posłów, którzy wstrzymali się od głosu: Magdalena Adamowicz (ale jej można wybaczyć, przecież od paru lat jest tak obłożnie chora, że nie może się stawić przed sądem), Marek Belka, Jerzy Buzek, Jarosław Duda, Tomasz Frankowski, Andrzej Halicki, Krzysztof Hetman, Danuta Hubner, Adam Jarubas, Jarosław Kalinowski, Ewa Kopacz, Janusz Lewandowski, Bogusław Liberadzi, Elżbieta Łukacijewska, Janina Ochojska, Jan Olbrycht, Radosław Sikorski. Cóż, jeżeli chodzi o panią Janinę to jestem zaskoczona. Ona wygląda mi na taką, która jakby mogła zagłosowałaby nawet kilka razy „za” tym konkretnym projektem. Ja się tylko zastanawiam, na jak antypolskie pomysły Unia musi jeszcze wpaść, żebyśmy się obudzili i uzmysłowili, że bezmyślne uczestnictwo w niej i zgadzanie się na największe idiotyzmy nie jest w naszym interesie. Że może znudziło nam się być chłopcem do bicia głównie Niemiec, ale też innych większych europejskich państw. I nie, nie jestem jakąś zagorzałą antysceptyczką, popieram Unię, ale tylko jako wspólnotę gospodarczą i handlową, a nie „jedność”, w której najważniejsze dla Polski decyzje zapadają z Niemczech.
Cała masa „jednostkowych” przypadków
No dobrze, a jak na propozycję zwalania nam na głowy tysięcy imigrantów, których „ubogacenie kulturowe’ nie przypadło Europie do gustu, więc niech się wyniosą do Polski i problem załatwiony, zareagowali nasi rodzimi politycy? Tutaj też bez zaskoczenia. PiS oczywiście się sprzeciwia, ale ile z tego sprzeciwu wyjdzie – nie mam pojęcia. Oni w większości takich spraw tylko krzyczeć głośno potrafią, ale potem robią wszystko, żeby się tej Unii podlizać. Pamiętacie jak było z „kamieniami milowymi”? Rafał Trzaskowski twierdzi, że rząd kłamie, bo Platforma nigdy nie była za przymusową relokacją przybyszy z państw arabskich. Prezydentowi Warszawy chyba trzeba przypomnieć, że to między innymi z tego powodu przerżnęli wybory w 2015 roku. I pokazać mu, jak głosowali jego koledzy z partii w Europarlamencie. Głos zabrała również posłanka Nowej Lewicy, Małgorzata Prokop-Paczkowska: Wyciąganie takiego jednostkowego zdarzenia (mowa o ataku nożownika na małe dzieci – przyp. M)) to jest po prostu szczucie na ludzi. Tego nie wolno robić, bo można w każdym momencie wyjąć polskiego przestępcę w Londynie, w Anglii, w Szwecji, w każdym innym kraju, gwałciciela, czy jakiegoś innego Polaka, który tam siedzi w więzieniu, dokonał przestępstwa. Na pytanie, czy słyszała o jakimś naszym rodaku, który coś podobnego zrobił na placu zabaw, odpowiedziała: Ale to nie musi być na placu zabaw akurat. Są Polacy, nawet w Polsce, a także za granicą, którzy własne dzieci katują, biją i doprowadzają do śmierci, więc pokazywanie jednostkowych przypadków to jest szczucie na ludzi i tego robić nie wolno. Pani poseł jest oczywiście wielkim autorytetem moralnym, który może nakazywać ludziom, co im wolno, a co nie, ale nie o to nawet chodzi. Chodzi o to, że pani Małgorzata zwyczajnie mija się z prawdą, bo ostatnie lata pokazały nam, że to wcale nie są pojedyncze sytuacje. Wystarczy przypomnieć sobie, co działo się na ulicach europejskich państw podczas Mundialu. Albo spojrzeć, jak podniosła się skala przestępstw po tym, jak ci ludzie zaczęli masowo spływać do Europy. Można przypomnieć sobie serię gwałtów podczas Sylwestra w Niemczech czy pobicie i gwałt na polskich obywatelach na plaży we włoskiej Rimini, Jakoś dziwnym trafem tych ataków nie popełnili polscy obywatele. Wystarczy też porównać sobie ile zamachów terrorystycznych dokonali migranci od 2015 roku, a ile polscy katolicy. Jeden, jedyny zamach, który nie był autorstwa pokojowych muzułmanów, to ten w Norwegii, dokonany przez Breivika. A reszta? No właśnie. Tutaj naprawdę nie wypada wygadywać takich głupot. Pomysł relokacji wrócił właśnie dlatego, że państwa Europy Zachodniej zwyczajnie sobie z tymi ludźmi nie radzą. Francja zmienia politykę na antyimigracyjną, bo skończyła im się już cierpliwość do tego, co tam się wyprawia. Ja tylko czekam, aż znajdzie się kolejna tuza intelektu, który powiedziałaby coś podobnego do: Gdybyśmy przyjęli tych siedmiu tysięcy uchodźców i załóżmy, że jeden z nich dokonałby zamachu, w którym zginęłoby na przykład dziesięciu Polaków, to i tak się opłaca, bo uratujemy ludzi 6999 ludzi. I to mówiła polska poseł, która podobno ma dbać głównie o polskie interesy i bezpieczeństwo. Wyjątkowo haniebna wypowiedź.
Wojny, których nie było
W tym samym programie, w którym wygłupiła się Małgorzata Prokop-Paczkowska swoje trzy grosze dorzuciła również Hanna Gil-Piątek, znana z wyjątkowej niekonsekwencji, bo w swojej krótkiej karierze politycznej reprezentowała aż trzy partie (Zieloni, Wiosna, obecnie Polska 2050). „Ci ludzie przyjeżdżają do nas zza granicy i uciekają przed wojną”. Na pytanie o jaką wojnę chodzi nie była w stanie już jednak udzielić odpowiedzi: „Więc były osoby w 2015 roku, które przybywały do nas z krajów… Znaczy wtedy konflikt dotyczył… Z krajów, w których toczyła się wojna”. Dziennikarz nie ustępował i dopytywał, o jakie państwa konkretnie pani Hannie chodzi. Jaka była odpowiedź? „Nie wiem, nie pamiętam, panie redaktorze”. 
Podejrzewam, że mogło jej chodzić o Syrię, ale znowu – to NIE TYLKO Syryjczycy masowo przypływali wtedy do Europy. To byli obywatele wielu krajów Bliskiego Wschodu i Afryki. I bardziej niż na bezpieczeństwie, zależało im na socjalu i wygodnym życiu. Cóż, Polska już nie jest w stanie im tego zapewnić, bo mocno wspiera Ukraińców – chwilami mam wrażenie, że za bardzo, bo choćby sprawa z emeryturami dla nich może nam przysporzyć ogromnych problemów finansowych w przyszłości. To są jednak ludzie, którzy faktycznie uciekają przed wojną, a na miejscu starają się znaleźć sobie pracę – przynajmniej w większości. I na zakończenie może warto przypomnieć jeszcze jedno pojedyncze i przypadkowe zdarzenie. Ukrainka, która uciekła do Włoch przed bombardowaniami i rosyjskimi żołnierzami, którzy lubili się czasem zabawić z kobietami bez ich woli i zgody, została tam… zgwałcona. Przez innego „uchodźcę”. Tym razem nie z Ukrainy. Ciekawe, dlaczego u nas się takie rzeczy nie zdarzają, mimo że przyjęliśmy nieporównywalnie więcej uciekinierów z Ukrainy? Może dlatego, że Polak – gwałciciel to faktycznie jednostkowy przypadek, natomiast wśród mieszkańców Bliskiego Wschodu jest to niemal norma – przypomnijmy sobie zresztą, jak w tych krajach traktuje się kobiety.
M.
Wesprzeć nas można poprzez Patronite
Internet zalała fala memów z propozycjami nowych tytułów lektur szkolnych. „Osoba siłująca”, „O psiecku, które jeździło koleją”, „Osoby w kryzysie bezdomności”, „Mała osoba książęca” czy nawet tak absurdalne jak „O osobach niskorosłych i osobie bez opieki rodzicielskiej o imieniu Marysia”. Jest to oczywista odpowiedź internautów na absurdalną ustawę o tym, żeby ogłoszenia o pracę były neutralne płciowo. Nie wiem, czy ustawa zakłada, co pracodawca ma zrobić w sytuacji, kiedy chce zatrudnić konkretnie babę albo chłopa, ale podejrzewam, że rozwiązywanie takich problemów rządzący zrzucili już na barki tego pracodawcy. O temacie przypomniał „Teatr Wybrzeże”, który we wpisie informującym o odwołaniu spektaklu użył właśnie sformułowania „osoba aktorska”. Ale cóż mieli innego zrobić osoby pracownicze tego teatru, żeby się nie narazić na karę?
Absurdalna ustawa, absurdalne tłumaczenia
Zachodziłam w głowę, jakim cudem Karol Nawrocki podpisał tę ustawę. Wiedziałam, że to niemożliwe, że kto jak kto, ale obecny prezydent na pewno nie przepuściłby takiego farfocla. No i okazało się, że miałam rację, bo ustawę podpisał jeszcze Andrzej Duda. Zrobił to już po 1 czerwca, czyli kiedy wiadomo było, że nowym prezydentem zostanie właśnie Karol Nawrocki, ale jeszcze przed jego zaprzysiężeniem. Nie mam pojęcia w takim razie, dlaczego ustawa weszła w życie dopiero z końcem grudnia. Jakieś wyjątkowo długie „vacatio legis”, bo domyślny okres trwa czternaście dni, ale rozumiem, że sami rządzący doszli do wniosku, że ta ustawa jest aż tak abstrakcyjna, że polscy przedsiębiorcy będą potrzebowali więcej czasu na zapoznanie się z nią i zrozumienie, o co w tym chodzi. Byleby tylko, dla własnego dobra, nie usiłowali się połapać, po co właściwie mają wypisywać kretynizmy, zamiast normalnego ogłoszenia o pracę, bo mógłby ich szlag jasny trafić na miejscu. Miałam to sobie nawet sprawdzić, ale ostatecznie zapomniałam o temacie, dopóki nie trafiłam na wywiad z Andrzejem Dudą, w którym potwierdził, że to on podpisał tę śmieszną ustawę. A jak on się pięknie z tego wytłumaczył w rozmowie z Bogdanem Rymanowskim na antenie Radia Zet:
– Czy jest pan z siebie dumny, że podpisał pan ustawę, która zmusza wszystkich Polaków do pisania neutralnych płciowo ogłoszeń o pracę, a gdy tego nie uczynią, to mogą zostać ukarani grzywną, jak i zostać pozwani przez kandydata na pracownika do sądu, co skończyć się może dla nich karą nawet do 4800 złotych?
– Panie redaktorze… *nerwowy śmiech*
– No pan podpisał tę ustawę.
– No dobrze, no, podpisałem.
– Błąd czy nie błąd? No tak szczerze, panie prezydencie, nie jest pan już prezydentem. Proszę otwarcie powiedzieć.
– Ja powiem tak. To jest w jakimś sensie jeden z tych absurdów, które są częścią, no niestety, współczesnego świata zideologizowanego bardzo przez…
– Ale jak pan mówi, że to jest absurd, to dlaczego pan to podpisał?
– Ponieważ uważałem, że i tak dużo rzeczy blokuję i nie wszystko blokowałem. Taka jest prawda.
– Żałuje pan tego?
– Nie.
Twardym trzeba być…
Przepraszam bardzo, ale co tu się odchajzerowało? Prezydent, złośliwie i drwiąco nazywany przez rząd długopisem, twierdzi, że nie chciał im więcej już wetować, mimo że niczego im tak naprawdę nie wetował? Może właśnie wypadałoby im w tamtym momencie udowodnić, że się nie jest długopisem? Tak na zakończenie drugiej kadencji? Zwłaszcza że miał idealną okazję – trafiła mu się pod nos ustawa nieskończenie głupia i nikomu do niczego niepotrzebna. Aż prosząca się o zawetowanie i zakończenie swojej prezydentury jakoś tak… pozytywniej. I tak wielu ludzi by mu nie zapomniało błazenady związanej z Wołyniem i wręczaniem Zełeńskiemu Orderu Orła Białego, Bóg jeden wie tak naprawdę za co. Pewnie za to, że wtedy jeszcze był dozgonnie wdzięczny Polsce i pięknymi słówkami nam za wszystko dziękował. Ale on im podpisał, bo uważał, że wiele ustaw im blokował, a nie chciał jednak wetować wszystkiego, żeby… Żeby co? Żeby im przykro nie było? Ponarzekaliby najwyżej na niego w mediach, że jest homofobem, przyzwyczaił się już chyba przez te dziesięć lat. Zresztą sam mówił, że prezydent twardy musi być. A on wolał utrudnić życie milionom polskim przedsiębiorcom, bo… za mało rządowi podpisywał. Ale on niczego nie żałuje. Jak rozumiem, podpisałby te debilizmy jeszcze raz. Już tam pal sześć, że ludzie będą musieli w ogłoszeniach o pracę gw**cić język polski, najważniejsze, że i rządowi było przyjemnie, bo przepchnęli kompletny idiotyzm, i prezydentowi, bo dali mu trochę odsapnąć przed końcem prezydentury. Oni i tak już wtedy wszystkie siły kierowali na Nawrockiego. Istnieje duża szansa, że nawet by tego weta nie zauważali. Zresztą z jego wypowiedzi wynika, że ogólnie tych jego wet nie widzieli, bo podobno tyle tego było, a ja, cholera, wszystko przegapiłam. Nikt nie płakał w mediach, nikt się nie oburzał, o prezydencie Dudzie było cicho jak makiem zasiał. Nawet broniłam Andrzeja Dudę, że większym długopisem przecież był Bronisław Komorowski, który zawetował raptem może z cztery albo pięć ustaw, a Duda jednak prawie dwadzieścia, ale tutaj już nie ma czego bronić. Były prezydent postanowił pożegnać się ze swoją kiepską prezydenturą przez kopnięcie jej w tyłek. Tak że skulona siedzi teraz w kącie i skomle.
M.
Poseł Trela po raz kolejny postanowił udowodnić wszystkim, że kiedyś się z durniem na mózgi pozamieniał. Na domiar złego przeszczep się nie przyjął. Sprawa dotyczy zawetowanej przez Karola Nawrockiego ustawy DSA, o której rząd mówi, że miała być ochroną przeciw cyberprzemocy wobec najmłodszych, a w rzeczywistości chodziło o kaganiec nałożony na pyski niepokornym. Tak jak o ustawie łańcuchowej mówiło się, żeby pieski spuścić z łańcucha, a tak naprawdę mieli obrywać rolnicy kosztem schronisk i organizacji prozwierzęcych (niektóre z nich zresztą były pomysłodawcami tej ustawy, więc ładnie nam się wszystko spina). Swoją drogą, ciekawe to czasy – pieskom zdejmujemy łańcuchy, a przy okazji jeszcze bardziej zaciskamy te, na których trzyma się obywateli.
Walka z dezinformacją czy wolnością słowa
Nikt mi nie wmówi, że ustawa, w której byle urzędnik może ocenić, czy dany wpis spełnia standardy czy nie, nie będzie prowadziła do nadużyć. W oczywisty sposób zbliżylibyśmy się do Wielkiej Brytanii, gdzie już wywieszanie flagi narodowej jest oceniane jako symbol nienawiści. Zwłaszcza że politycy rządzącej koalicji wspominają, że ta ustawa miała też przeciwdziałać dezinformacji, podczas gdy to oni produkują największą ilość kłamstw i manipulacji. I oni też, rzecz jasna, będą oceniać, co tą dezinformacją jest, a co nie. Swoją drogą, poseł Trela udowodnił, że po pierwsze jest moralnym zerem, a po drugie idiotą. Bo z jednej strony atakuje prezydenta gestami, które uważa za obrzydliwe. Widocznie pan poseł uważa je za obrzydliwe, kiedy dotykają jednych, ale całkiem dozwolone, kiedy chcemy uderzyć w kogoś innego. Za takie zachowanie powinna być co najmniej Komisja Etyki Poselskiej. Tak samo, jak w przypadku pani Jachiry, która jawnie nawoływała do wandalizmu. Z drugiej udowadnia, że rację mają ci, którzy ostrzegają, że będzie to narzędzie do kontrolowania jednych przez drugich. Bo dam sobie rękę uciąć, że właśnie za takie śmieszne memy będzie się karało osoby, które użyją ją wobec nie tych osób, co trzeba.
Podwójne standardy
Cisza, która panuje po tym żenującym wystąpieniu posła Treli mówi wystarczająco. Wyobrażacie sobie, co by się działo, gdyby podobnym wystąpieniem pochwalił się Mentzen, Braun czy Matecki? Oburzeniom nie byłoby końca. Już by się pewnie zastanawiali, jak to wykorzystać do pozbawienia immunitetu. Pamiętacie, jaką hucpę zrobili za okrzyk: „nie bać Tuska”, a jak bronili kwiat naszej młodzieży, który śpiewał o uprawianiu brutalnej miłości z PiS-em? Pierwsze było hejtem, drugie wyrazem naszej kultury, bo to jakiś przebój patologicznego rapera, który poza dziwnymi fiksacjami seksualnymi, znany jest również z tego, że lubi przyćpać. Zresztą daleko nie trzeba szukać – posłowi Myrsze wolno było złamać ciszę wyborczą. Gdyby to zrobił Kaczyński w przypadku Nawrockiego krzyczeliby do tej pory, że to zaważyło na wynikach wyborów. Skoro wg niektórych zaważył fakt, że nazwisko Nawrockiego było pierwsze, jak wynika z polskiego alfabetu. No, ale nie zrobił, więc trzeba było urządzić dramę o sfałszowanych wyborach. I oni, psia ich nać, będą oceniać, co jest dezinformacją, a co nie.
M.
Ten wpis Jana Grabca pojawił się już kawał czasu temu. Zapisałam go sobie z planem opublikowania w ciągu maksymalnie 2-3 dni, a że z planów wyszła figa z makiem – jeszcze raz przepraszam. Mimo to, wracam do niego, bo niesamowicie mnie on uwiera. I nie potrafię sobie odpuścić, bo to był po prostu wpis wybitnie głupi… i zły. Już nie będę odnosić się do tego, że Polska w 1939 roku sama sobie szukała wrogów (w domyśle, jak rozumiem, mam sobie dopowiedzieć: „ma co chciała”?), bo że jest to bzdura, chyba wszyscy wiemy doskonale. Świeżo po odzyskaniu niepodległości myśleliśmy sobie, jak tu się jeszcze pogrążyć. Za dobrze nam było. Koniecznie musieliśmy coś pokomplikować, no i nam się oberwało… To już tak ironicznie piszę, z czystego przyzwyczajenia, bo głupotę naszych polityków można tylko ironizować – cóż nam innego pozostało? Albo gorzkie łzy, albo pusty śmiech. Ja zresztą doskonale rozumiem, co autor miał na myśli, bo to były echa ustnej (a raczej internetowej) przepychanki Karola Nawrockiego z Donaldem Tuskiem, wynikającej z tego, że ten pierwszy powiedział parę słów na temat Powstania Wielkopolskiego, a ten drugi wściekł się, że „znowu mu Niemcy atakujo”. Klasyka, przyzwyczailiśmy się. Do tego, że politycy KO dwoją się i troją, żeby wyciągnąć swojego szefa za każdym razem, kiedy się kompromituje – też.
Nasi przyjaciele, Niemcy
Nawet niespecjalnie uwiera mnie to, że oni mają Niemców za naszych najwspanialszych, bezinteresownych przyjaciół. Nie chce mi się tłumaczyć, że podchodzenie z nieufnością i sceptycyzmem to nie to samo, co usilne szukanie sobie wroga. Kto umie patrzeć, ten widzi, że Niemcom na przyjaźni z nami akurat nie zależy. Nikt nie twierdzi, że lada dzień zaatakują nas dronami, rakietami i czołgami, ale łudzenie się, że im zależy na jakimkolwiek naszym rozwoju gospodarczym jest głupotą. Ja w ich postulatach, decyzjach i ogólnym zachowaniu dostrzegam raczej chęć zrobienia sobie z nas skupiska rzeczy niepotrzebnych. Bo te wiatraki od Siemensa nie sprzedają się tak, jakby chcieli; bo tych elektrycznych super-luksusowych samochodów z do połowy rozładowaną baterią nikt już u nich nie chce, a po co mają się marnować? Ekonomia! Ach, i tutaj nie wszyscy inżynierowie i chirurdzy się dobrze zaaklimatyzowali, więc możemy się podzielić! Tych to oddamy nawet za darmo, znajcie nasze dobre serca! Wszystko się da przecież po dobroci załatwić. Wystarczy rozmawiać, a Wy, drodzy Polacy, i wiatraczki będziecie mieć, i zużyte auta elektryczne, a w ramach promocji dorzucimy Wam chirurgów z Afryki, bo plotki jakieś chodzą, że u Was w tej ochronie zdrowia to tak nie bardzo, prawda? No, to macie, przyjmijcie. I nie narzekajcie. My to wszystko z dobrego, szczerego serca robimy. Odrobinę wdzięczności tylko wymagamy, to chyba nie za dużo? Zamienili po prostu jedną metodę na drugą.
Śmiać się, żeby nie płakać
Dobrze, bo znowu się nabijam, a temat jednak poważny. Z drugiej strony, jak tu się nie śmiać, skoro ostatnie wystąpienia premiera na arenie międzynarodowej skończyły się tak, że nie dość, że sami sobie reparacje wypłacimy, to jeszcze podarujemy je Ukraińcom w imieniu Rosjan. Tacy skuteczni jesteśmy! Śpimy na pieniądzach, Drodzy Obserwujący, i w dupach nam się poprzewracało, tyle Wam napiszę. Przyznajcie jednak szczerze – jak tu nie kpić z czegoś takiego? Ten wpis brzmi słabo z jeszcze innej strony. Reprezentanci naszego państwa pozwalają sobie na takie bezmyślne wpisy w czasie, kiedy historia jest notorycznie zakłamywana, bo państwa, które w przeszłości przelewały najwięcej krwi w imię nie wiadomo czego, dzisiaj nie bardzo chcą się do tej swojej ponurej historii przyznawać. Lepiej rozmydlać winę na inne narody. A jak jest okazja, to i nakłamać do potęgi. Przecież ten tekst powstał w czasach, kiedy nasi wspaniali sąsiedzi postawili uporać się z własną historią na swój sposób za punkt honoru.
Konsekwentne rozmydlanie win
W czasach, kiedy Niemcy nie ograniczają się tylko do tłumaczenia o złych nazistach, którzy napadli i ich zmusili – za to coraz bardziej otwarcie mówią, że Polska w sumie tę II wojnę światową sprowokowała, a w ogóle to nie przesadzajcie. Kiedy Izrael łaskawie przyznaje, że OK, Holocaust to głównie Niemcy, ale nie tylko, bo Polacy im pomagali – i gdyby nie oni, to by im się na pewno nie udało. Kiedy jakakolwiek pamięć o Wołyniu jest uciszana narracją o ruskich trollach, a w ogóle to Ukraińcy nie chcieli, ale musieli, bo Polacy im cerkwie zamykali. Takie tłumaczenie to już klasyka. I weź wytłumacz własnym rodakom, że tak barbarzyńskie tortury stosowane na Polakach być może nie są współmierną karą za zamknięcie iluś tam cerkwi. Nie wspominając już o Rosjanach, którzy za Jelcyna przyznali się do Katynia, za Putina już im się coś nie zgadza (oglądałam kiedyś materiał, w którym pytano właśnie Rosjan o Katyń – wielu z nich jest przekonanych, że ten Katyń to zbrodnia… niemiecka), ale czegokolwiek by tak naprawdę nie zrobili, powinniśmy im być wdzięczni, bo nas wyzwolili. Wyzwolili, prawda? Czas, żebyśmy przyjęli to na klatę. A to, że oni po prostu odpierali Niemców na naszym terytorium; że to wyzwolenie polegało na mordowaniu, gwałceniu, podpalaniu czy rabowaniu i że zaraz potem zniewolili nas znowu na ponad czterdzieści lat, to już trudno. Wyzwolili, to wyzwolili. Takie są fakty, a z nimi się podobno nie dyskutuje.
Kiepscy asystenci
To, że inne państwa, którym ciąży niezbyt chlubna historia, próbują się od niej odgrodzić i rozmemłać tę winę na wszystkich wokoło po równo (dbając przy okazji o to, żeby ich „równa” połowa była jak najmniejsza) niezbyt mnie dziwi. Kompletnie niezrozumiałe jest dla mnie natomiast to, że nasi politycy tak bardzo ułatwiają im pracę. Wcześniej swoją bezapelacyjną mądrością popisała się Barbara Nowacka, której wymsknęły się brednie o „polskich nazistach”. Ale to tylko dlatego, że się przejęzyczyła! A że czytała z kartki? Pewnie asystent napisał. W tych kręgach nabór na asystentów trwa cały bity rok – mam wrażenie, że oni im tam służą tylko i wyłącznie jako kozły ofiarne. „Powiedziałam/em coś idiotycznego, ale to nie moja wina, tylko tego tu Areczka. To mój asystent” – tak to z reguły wygląda. Albo asystenci, albo przejęzyczenia, albo niezrozumienie zacofanych obywateli, bo przecież pan Grabiec wcale nie miał do napisania tego, co napisał, tylko coś innego. A co, to już nie może powiedzieć, spieszy mu się. Szuka akurat asystenta, żeby mu podpisał papierek o dobrowolnym rozwiązaniu umowy. I to szybciutko, zanim tusz wyschnie, później się nie liczy.
M.